|
 ПАВЕЛ ШАРАМЕТ: "ПОМНІЦЬ - НАШ ЧАЛАВЕЧЫ І МАРАЛЬНЫ АБАВЯЗАК"
Цёплым, шчырым, вясёлым і, разам з тым, пранізліва-самотным было святкаванне 10-годдзя ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў". Заключная яго частка прайшла на былой вайсковай базе - жывым помніку не такой ужо і далёкай дэлімітарызацыі. Аднак для незалежнай журналістыкі, якая пракладае шлях на постсавецкай прасторы, вайна яшчэ не скончылася.
Пра гэта наворылі і нашы калегі з Літвы ды Расіі. Пра гэта апавядае і новая дакументальная кінастужка пра нялёгкія будні беларускіх журналістаў, якую прэзентаваў Леанід Міндлін.
Неўзабаве пачалося ўшанаванне сёлетніх лаўрэатаў прэміі Дзмітрыя Завадскага "За мужнасць і прафесіяналізм". Нагадаем, што гэта прэмія з'явілася па ініцыятыве журналістаў "Первого канала" (Расія), а ўручаў яе кіраўнік аддзела спецпраектаў Павел Шарамет.
Ён зазначыў, што гэта прэмія трымаецца на памяці тых, хто некалі працаваў з Дзімам. І што выбар сёлетніх лаўрэатаў быў незвычайным, бо абраныя журналісты прадстаўляюць самыя розныя мас-медыя, часта апазіцыйныя як да маскоўскіх, так і да беларускіх уладаў. П. Шарамет падкрэсліў, што гэта сведчанне таго, што ўручэнне прэміі не палітычная акцыя, а чалавечы і маральны абавязак уганараваць журналістаў, якія сваімі ўчынкамі і штодзённай працай заслужылі павагу калег.
У кожным вітанні генеральнага дырэктара "Первого канала" Канстанціна Эрнста адзначана: "Прэмія Д. Завадскага - пацверджанне Ваўай бездакорнай рэпутацыі і прызнанне высокага прафесіяналізму".
Лаўрэатамі прэміі Д. Завадскага сталі карэспандэнтка REN-TV Алена Слаў і аператар гэтага тэлеканала Уладзімір Косцін, журналістка "Радыё "Свабода" Любоў Лунёва, рэдактар газеты "Glos znad Niemna" Анджэй Пісальнік і журналіст "БДГ. Деловая газета" Сяргей Сацук.
Алена Слаў: - Працаваць журналістам на Беларусі - справа нялёгкая, але, відаць, любімая, гэта мая першая прафесійная прэмія. Я радая за сябе і за калегаў.
Любоў Лунёва: - Кожны год для нас - гэта выпрабаванні, перашкоды, кожны год з намі нешта здараецца. Але для мяне прэмія Д.Завадскага - гэта не толькі гонар. Мы сябравалі з ім з 1998 года. Я памятаю яго першы арышт, памятаю, як ён знік. І тую разгубленасць пасля, калі мы сядзелі на карпункце ОРТ і не ведалі, што рабіць, да каго звяртацца і каму тэлефанаваць.
Я часта ўзгадваю Дзіму, які бездакорна працаваў на розных акцыях. Я не памятаю, каб ён калі-небудзь павысіў свой голас, каб некага абразіў.
Лічу, што гэта прэмія не мая асабістая, але ўсёй беларускай службы "Радыё "Свабода".
Анджэй Пісальнік: - Я вельмі ўзрушаны гэтай падзеяй. Тое, што якраз сёлета, калі між Польшчай і Расіяй вельмі халодныя стасункі, і калі мне, паляку па нацыянальнасці, прадстаўніку польскамоўнага выдання на Беларусі ўручаецца гэтая прэмія, сведчыць, што палітычныя недарэчнасціне неперакладаюцца на карпаратыўныю ацэнку нашых дзеянняў.
С.Сацук: - Мне б хацелася, каб надалей не прападалі і не гінулі журналісты. Каб такія прэміі засноўваліся ў гонар жывых журналістаў, якія заўсёды будуць побач з намі.
ВЕТЛАНА ЗАВАДСКАЯ СОЗДАЕТ ФОНД ПОМОЩИ ЖУРНАЛИСТАМ
 Фонд будет носить имя ее мужа - насильственно похищенного пять лет назад журналиста Дмитрия Завадского.
- Я считаю, что сегодня назрела необходимость создания такого журналистского фонда, - говорит Светлана Завадская . - Белорусским независимым журналистам приходится работать в условиях, приближенных к военным. Их запугивают, садят в тюрьмы и облагают огромными судебными штрафами зачастую по весьма надуманным обвинениям, похищают и убивают. И все это только за то, что они выполняют свой профессиональный долг - пытаются донести до своего народа правдивую, незаангажированную, объективную информацию. А говорить правду в нынешней Беларуси - значит рисковать своей жизнью.
Белорусская власть уже больше пяти лет не только не расследует, но и препятствует расследованию уголовного дела о похищении моего мужа - Дмитрия Завадского. Так же они поступают и с делом об убийстве журналистки Вероники Черкасовой. Полагаю, власть сделает все возможное, чтобы не возбуждать уголовное дело по факту смерти журналиста Василия Гродникова. Зачем потом отвечать на многочисленные вопросы родственников, журналистов, если проще вообще промолчать?
На мой взгляд, мы должны приложить максимум усилий для того, чтобы помочь белорусским независимым журналистам выжить. Да, именно выжить в сегодняшних непростых условиях. Это и будет главная цель фонда имени Дмитрия Завадского - помочь журналистам, попавшим в беду, а также их семьям.
Наши журналисты должны твердо знать: чтобы не случилось, они и их семьи не останутся в беде. Есть фонд, куда всегда можно обратиться за помощью.
Мы также будем организовывать для журналистов различные стажировки в европейских и американских средствах массовой информации, устраивать выставки и презентации сборников их работ.
Публікуецца на сайце з ласкавай згоды
Беларускай Асацыяцыі Журналістаў
|
Польскі аўкцыён
