БЕЛАРУСКАЯ ІНТЭРНЭТ— БІБЛІЯТЭКА

КАМУНІКАТ... | Часопісы... | Кнігі... | Партнэры... | Гасьцёўня... | Форум...

стары сайт


Падпішыся на абнаўленьні КАМУНІКАТУ

Польскі аўкцыён [Allegro.pl - największy serwis aukcyjny w Polsce]
Заходзь!!!
 

    КНІГІ
    Гісторыя
    Літаратура
    Пераклады
    Мова
    Крытыка
    Рэлігія
    Палітыка
    Грамадзтва

 ЧАСОПІСЫ
  •  Akcent
     
Białoruski

  •  АRCHE
  •  Białoruskie
     Zeszyty
     Historyczne

  •  БГА
  •  Беларус
  •  Белорусский
      Сборник

  •  Бельскі

      Гостінэць

  •  Гістарычны
      Альманах

  •  Год Беларускі
  •  Запісы БІНіМ
  •  Зямля N
  •  Inform-Банк
  •  Калосьсе
  •  КАМУНІКАТ
  •  КРАЙ-KRAJ
  •  Ніва
  •  Паміж
  •  pARTisan

  •  Правінцыя
  •  Спадчына
  •  Тэрмапілы
  •  Terra Alba
  •  Terra Historica
  •  Філяматы

  •  Фрагмэнты
  •  Шуфляда
  •  Czasopis

 

Нашыя сябры

Тыднёвік Беларусаў у Польшчы НІВА SETPro://DTP=Designing+Typesetting+Programming/ Беларуска-Амэрыканскае Задзіночаньне Belarusan Newspaper in Free World БАПЦ Васіль Быкаў Belarus-NATO Беларуская Палічка ЗБС БАЦЬКАЎШЧЫНА Партыя БНФ Вокаwww.bialorus.pl ПАГОНЯ BrestOnline Вiльня ЗУБР Асамблея NGO Супольнасьць Дранiкi Хартыя ВЯСНА Гаспадар Курс беларускае мовы Правапіс Беларуская мова ў Інтэрнэт ArfaBel Беларусы ў Ізраілі Дзіма Завадзкі Беларусы ў Аўстраліі Ліра Вольны Край ZBM

 

 

ТЭРМАПІЛЫ НА СТАРОНКАХ КАМУНІКАТУ

 
ТЭРМАПІЛЫ. Літаратурна-мастацкі часопіс N* 2 / 1999 г.

Леанід Дранько-Майсюк

Хвароба ў красавіку

1

Цудоўнай весткай, слаўнай навіной,
Як не палацам, то сабачай будкай – 
Любімая хвароба, будзь са мной,
У горле пакідай ланцужны гудат.

Ты – рэчаіснасць, думаць аб якой
Усё адно, што думаць пра багацце,
Якое, нібы лекі, пад рукой
У тонкім шкле і парудзелай ваце.

Як шчыры служка, існую з табой
І марнасці былой не чую клікаў,
І ў гэтым столькі радасці малой, 
І ў гэтым столькі радасці вялікай.


2

Хварэць, каб рукі халадзелі
Бясконцым ледзяным агнём,
І каб здавалася нядзеля 
У тыдні не апошнім днём;

І каб, старая і сівая,
Шаптала музыка сама:
“Пустой ніколі не бывае
Душа, свабода і турма…”


3

Што застаецца яшчэ – 
Слухаць якіх дактароў?!
А застаецца яшчэ – 
Слухаць уласную кроў!

Хворы, ляжы і лаві
Кожнае слова крыві, 
І выштукоўвай, як след, 
Звыкла-любімы сюжэт:

“…жыў літаратар-жабрак, 
Разбагацець ён хацеў;
Шмат ён пісаў, ды ніяк
Грошай вялікіх не меў.

Што тут рабіць салаўю?
Торбай далей шамацець?!
Не. Пісаніну сваю
Кінуў, каб грошы займець;

Стаў гандляваць, і базар
Даў яму ўсё!.. І пасля
Жыў ён да смерці, як цар,
Пухам, шчасліўцу, зямля…”

Сумна з сюжэтам такім;
Гэты сюжэт нібы дым – 
Боль аслабее, і з ім
Знікне сюжэт назусім.

Кліч яго потым, заві, 
Сціжму губляючы слоў,
І ап’яняйся наноў
Шумам ўласнай крыві.


4

Цяжкую не падняўшы галаву,
Падумаў задаволена: старэю,
І раптам уявілася – жыву 
Адно таму, што жыць не ўмею;

Адно таму, што слодыч надышла,
Напоеная лекавым смарагдам,
І да майго кранулася чала
Спачатку Вераніка, потым – Магда.


5

А, можа, я нешта Міцкевічу вінен,
Ён Польшчы сапраўднай не бачыў ніколі, 
А я на варшаўскай разводненай гліне
Арэхавым кіем выводзіў крамзолі.

І цешыўся вельмі з такога мастацтва – 
Сірэне пісьмёнаў гліняных не сцерці!
І надта не думаў, што можна сабрацца
Імгненна ў дарогу і ў турках памерці.


6

Адкрыць адкрытае: “…і ты памрэш!”
Пакуль жывы, падварушы глаголы,
Прыдумай надпіс намагільны – верш 
(Не сумны і не надта каб вясёлы),
Яго анёлы вывучаць найперш
І прачытаюць мудрыя жывёлы.

Красавік 1998 г.


Публікуецца на сайце з ласкавай згоды Беларускага Літаратурнага Аб'яднаньня "Белавежа"

 

УВЕРХ


   Dzied Talasz

Беларуская Інтэрнэт- Бібліятэка КАМУНІКАТ
kamunikat@poczta.onet.pl
Інфармацыйная падтрымка - Беларуская Рэдакцыя Радыё Палёнія