|
| |
 ЗЬМЕСТ
Ад выдаўца
Уступ
Успаміны
Акачук Антон. Бязлітасны лёс
Амільяновіч Мефодзі. З Орлі ў Сярэднюю Азію
Андраюк Рыгор. З насення лебяды хлеб пяклі
Андраюк Трафім. Жывога духа не засталося
Анішчук Яўгенія. Шкадавалі бедных сірот
Анішчук Сямён. Ні калочка не было
Астапчук Іван. Звянчаў семдзесят пар
Астроўскі Іван. Людзі галадалі
Багроўскі Раман. Вярталіся з сумам у сэрцы
Базылюк Якуб. Усяго давялося перажыць
Бандарук Люба. У дарозе заразіліся тыфам
Баранаў Васіль. У пошуках лепшай долі
Барташук Антон. Так будавалася камуна
Белаказовіч Іван. Засталі сумную карціну
Белямук Вольга. Засталіся ў Рагачове
Бобер Рыгор. Пасялілі нас у маёнтку
Бура Анастасія. Лёс Габрэля
Вавінская Аляксандра. У Расію мы выехалі раней
Валкавыцкая Вера. Вярнуліся толькі маладыя
Ваўрашукі Авакум і Матрона. Усякае бяды хапала
Весялоўскі Віктар. Ліпавае лісце елі
Вжэцёнка Марыя. Перажыла ўсе жудасці
Габрылеўская Анна. Ногі закоўвалі ў калоды
Гарустовіч Уладзімір. Вайна 1914 года
Грыгарук Аляксандр. Спачатку было вельмі добра
Грыгарук Пятро. Маці не давялося вярнуцца
Грыгарук Ян. Асталася толькі адна кароўка
Грэсь Аляксандр. Між чужых людзей
Далевіч Надзея. Толькі рэбры стаялі
Дамброўская Вольга. Грошыкаў не было
Дамброўскі Андрэй. Муку ў ваду хавалі
Данілюк Таццяна. У чувашоў і на плябаніі
Дарафяюк Іосіф. Адышоў поезд
Добаш Іраіда і Сямён. Усяляк у жыцці бывала
Дружба Іван. Каб толькі спакой быў
Дудзік Нічыпар. Начавалі ў выкапаных ямах
Ефімчук Праскоўя. Мучыліся, а не жылі
Ефімюк Анна і Гаеўская Марыя. Трэба было ўцякаць ад вайны
Жак Ян. Хадзіў у эстонскую школу
Загон Мікалай і Ганна. Як хоч, так жыві
Зайко Мікалай. Варылі на зямлі
Зінчук Анна. Бурлівыя гады былі
Зінюк Ян. Людзі гінулі напавал
Іванюк Андрэй. Парад прымалі Ленін і Троцкі
Іванюк Дзяніс. Кругом толькі трава
Іванюк Хрысан. Адбівалі атаку за атакай
Івацік Дамініка. Быў неспакойны час
Ігнацюк Ярына. На хутары ў Няхцянцы
Кавальчук Ян. Пэўна наша доля такая
Казарэз Люба. З Раманава родам
Казбярук Міхал. Век гора
Казлоўскі Антон. Бралі нас нарасхват
Калішук Андрэй. Падарожжа ў далёкую Шанталу
Камарчук Наталля. Жылі нэндзна
Кананчук Вера. Толькі каміны тырчэлі
Канстанчук Аляксандр. Спалі на возе і пад возам
Канстанчук Іван. Якія пеўні ў гісторыі б’юцца
Канстанчук Яўгенія. Бедна не жылі
Карпюк Анастасія. Прыехалі ў белых шапачках
Карпюк Анна. Спалі на нарах
Карпюк Мікалай. Казакі нас высачылі
Качан Марыя і Куна Аляксей. Сярод чувашскага народа
Качан Мікіта. На жоўты пясок цягнула
Кісель Пятро. Сем гадоў блукання
Крук Ян. Пачыналі ад іголкі
Крышань Дзмітрый. Рублі адрывалі па кавалку
Кубаеўская Галена. Жылося цяжка
Кузьма Марыя. Дзіця ў завірусе
Кукулка Сцяпан. Жыццё плыве вельмі хутка
Купрыяновіч Уладзімір. А нас выгналі з дамоў
Кучка Андрэй. Людзі як дровы ляжалі
Кучэўская Юлія. Галодныя былі і вошы нас елі
Лагвінюк Аляксей. Людзі ад голаду паміралі
Леановіч Ян. У тыя дні
Лісоўская Марыя. Людзі шанавалі рэлігію
Літвінчык Васіль. Вучыў салдат
Лук’янюк Аляксей. Дзядзька не дазваляў жабраваць
Лук’янюк Мікалай. Хітры Мікіта
Лушч Арсень. Тады на вёсцы была нэндза
Майсяюк Адам. Святы ў Арлоўцы
Мароз Дамініка. Цяпер гэта як казка
Мартыновіч Лідзія. Чатырохгадовая прадаўшчыца вады
Мартынюк Віктар. Хлеб быў госцем
Масальскі Канстанцін. З Подварак на Кубань
Міранчук Якуб. Даводзілася адчуваць сваю прыніжанасць
Міранюк Даніла. Спалілі, каб відна было
Міхальчук Конан. Да сёй пары не ем гарбузоў
Млодзян Фёдар. Вярнуліся на ўсё голае
Мукасей Хведар. Асталіся амаль сіротамі
Навіцкі Мікалай. Шасцігадовая адысея
Навіцкія Юзаф і Анна. У Польшчу абы-каго не бралі
Несцярук Дзмітры. Бяда была, аж скрыпела
Несцярук Надзея. Было жыць і не ўміраць
Несцярук Ян. Казакі вельмі здзіўляліся
Нікіцюк Вольга. Без шчасця, без долі
Нядзельская Зінаіда. Час мяняецца
Падлашчык Язэп. Рускія - добрыя людзі
Палавянюк Анна. Елі сырое жыта
Палецкі Іван. Салдат рэвалюцыі
Панфілюк Мікалай. Хлеб быў даражэй золата
Патаповіч Уладзіслаў. Сам ехаў на радзіму
Паўлючук Віктар. Ехалі з хворымі
Паўлючук Пелагея. Пахаваліся ў салому
Порац Антон. Фурманкі прывязалі да плота і пакінулі
Пракаповіч Уладзімір. Гісторыя старой фатаграфіі
Пташынскі Мікалай. Трупы санкамі вазілі
Пэршка Аляксандр. Бараніў рэвалюцыйную сталіцу
Пятроўскі Пётр. Час бяжыць хутка
Рамановіч Уладзімір Прынялі іх там ветліва
Раманчук Ян. Піліпава цікавасць свету
Рошчанка Ян. Як паміраць, дык на бацькаўшчыне
Рудчык Максім. Жыццё стала бязлітасным
Руско Надзея. Надзея
Рыгаровіч Канстанцін. Вярнуўся сіратою
Савіцкі Ігнась. Атаман мне дапамог
Садоўская Вольга. Як былінка ў полі
Сакоўскі Васіль. З мінулага маёй сям’і
Салавей Пятро. Гасудар ваяваў з Вільгельмам
Саснюк Сцепаніда. Адны на чужыне
Сахарчук Іван. Разанцы прыехалі падводамі
Сахарчук Параскева. Чай піла я, булкі ела
Сахарчук Ян і Надзея. Дадому прыязджалі па-рознаму
Сахарэвіч Вольга. Блудзіла па Маскве
Сегень Фёдар. Залатыя рукі
Селеванюк Андрэй. Нялёгка даводзілася
Семянюк Павел. Уцёкі ад бяды
Семянюк Рыгор. Пакінулі жывое, а засталі мёртвае
Семянюк Сцяпан. Адным цветам
Сідарук Ян. Нашае хаты не было
Станкевіч Уладзімір. Адзін з многіх
Стоцкая Фяўроння. Мама каялася
Стральчук Рыгор. Дадому загнаў голад
Таранта Лявон. Па сметніках хадзілі
Таранта Назар. Вёску казакі спалілі
Тарасюк Марыя. Мама па цары плакала
Тарасюк Рыгор. Усё было спалена
Трахімчык Ян. Насенне верасу малолі
Трахімюк Ціхан. Гарэлі сёлы і гарады
Троц Аляксей. Цяжка было
Туроўская Вольга. Ехала ўся вёска
Філіпюк Аляксандра. Усе паўміралі
Фіонік Андрэй. Вярнуўся са свету мёртвых
Фірсовіч Міхал. Усім слёзы пацяклі
Хадак Фёдар. Крапіву і свірэпку ў суп кідалі
Хірсюк Зофія. Пражылі з бядою ды горам
Хлябіч Хведар. Уяўлялі, што ў вайну зямля гарыць
Ціванюк Сяргей. Жылі над самай Волгай
Чарнецкі Мікалай. Семдзесят восьмая вера
Чарняўскі Ян. За соль можна было ўсё купіць
Шымчук Уладзімір. Уцёкі і вяртанні
Якімовіч Ксенія. Каб хаця грош зарабіць
Яновіч Аляксандра. І чаго мы перліся ў тую Расію?
Яцко Аляксандра. Добра, што завярнулі дамоў
Дадаткі
Спіс мясцовасцей
Бежанства 1915 года. Праграмная рада тыднёвіка Ніва, Беласток 2000,
сс.415
|
|
Польскі аўкцыён
