|
Змест
* * * Іду ў твой сьвет -- у цьвет вясны
* * * Мой сад увечары маркотны, задуменны
* * * Бачу цябе я ў сваім падарожжы
* * * Агні... Вячорныя агні.
* * * На сьцяне сацьмела фота
* * * Напэўна і забылі...
* * * Сьпяваюць родныя палі
* * * Мне пра жахі проці ночы не кажы...
* * * Маладосьць пачну гукаць.
* * * Цябе я ня бачу даўно
* * * Ты кладзеш свае пальцы бязрадна
* * * Ня згінула песьня старая
* * * Мне даруй, што я часам цяжкім
* * * Маладосьць трымаю у віхровым танцы
* * * Крылатых ценяў рух няспынны
* * * Пачуваюся змораным
* * * I я ў гадох -- не малады
* * * Асьнежана лісьце каліны...
* * * Зацьвітае ўвесну
* * * Вее сьнежную мякіну
* * * Пад жывой паветкаю сасны
* * * Праз адчыненыя дзьверы
* * * Ты сябруеш з паэтам
* * * I эпоха, і новая эра
* * * Сонца стрэшыць крыло самалёта
* * * Рунь -- угрунь. Дзе сьнег ляжаў нядаўна
* * * Я стомлены, я хворы...
* * * Я гляджу засмучана
* * * Дзень замкнуўся колам
* * * Боль утаймаваны
* * * Граў наш Ян без заган.
* * * Я імкнуся... Я песьняй гару...
* * * Мне з табой у зацішку утульней.
* * * Ты дзяўчынай, як дзічка цьвіла.
* * * Ні радзімы, ні сяброў.
* * * О, слова салодка-хмялёвае
* * * У Слуцку смачныя ігрушы!
* * * Пад акном стакрылы клён
* * * Учора тут прайшлі касцы
* * * Я выйду на вуліцу
* * * Чайны домік. Ліхтары.
* * * На чужым аўтамабілі
* * * Глуш лясная. Цемры дзёгаць.
* * * Не пайду я нікуды
* * * Зноў лісты -- ўспаміны
* * * Ты ляжыш неакрытая
* * * I надумаўся вучоны
* * * З табою мы ў лесе з куста
* * * Залаты адвячорак купаецца ў моры.
* * * Неспакойнае хаценьне
* * * Жыў паэт, цярпеў няўдачы
* * * На цьмянай шыбе цень грубы
* * * А хіба-ж мы радасьці ня мелі?
* * * Прыйшла неспадзяванкай
* * * Нясі хутчэй у поўным шчасьці
* * * Як парой
* * * Ластаўкі ў падстрэшшы ўсе
* * * Ты не чапай, сястра, ня руш
* * * Не гасеце ахвярнік жывога агню!
* * * Вечар повен паэзіі, слаўны такі
* * * Як цудоўна на сьвеце, прыгожа!
* * * Наш бурны век ня любіць хараства.
* * * Засмучонае сэрца ў мальбе
* * * Паўстала памятка журбы
* * * Вось і вечар хутка надыйшоў.
* * * Сьпяваеш пад пальмаю
* * * У шаўку карункавай кашулі
* * * Завітаў да цябе я зарніцаю
* * * Залатая мая
* * * Будзённасьць дробязная, шэрая
* * * Не кажы мне, што песьні няма
* * * Архідэя, архідэя!
* * * У нас з табой ідзе ўсё гладка
* * * Рэйну зь Нёманам ня зьліцца
* * * Да мяне прыходзіш ты, чужая
* * * Загарні паперы ў скрутак
* * * На ўзьбярэжжы, дзе месца глухое
* * * Вясёламу зборышчу донна
* * * Капцюрыць ахвяру каршун...
АПОСТАЛ КАХАНЬНЯ
ЧАРОМХАВЫ ЧАД
ТАНЦОРКА
РЫМЛЯНКА
СУСЕДКА
ПАЭТУ-ЗЕМЛЯКУ
Рыгор Крушына, Вячорная лiрыка,
Нью Ёрк -- Мюнхэн, 1963
Падрабязныя зьвесткі пра аўтара знойдзеце ў Вiртуальны
Музэі Рыгора Крушыны.
|