|
| |
| Панароўе. Анталогія апавядання
|
Галіна
Тварановіч, Чацвёртая стража |
У тваіх руках, шаноўны чытач, кніга выбраных апавяданняў беларускіх пісьменнікаў за другую палову ХХ стагоддзя. Гэта першая такога тыпу анталогія ў Польшчы. У сваім памкненні наперад з самага зараджэння на Беласточчыне беларускага арганізаванага жыцця (1956), літаратурная плынь, неад’емная частка гэтага жыцця, стварала... >
падрабязна <
|
“Падараваны мне ізноў” ■ “Вецер са жменю” ■ “Ён наперад ведае” ■ Грабарка ■ “Душа ў абалонцы плоці” ■ Услед маме ■ “Дзверы шукаць небяспечна ў сцяне” ■ “На выспе міжчасавай” ■ “Ружовыя, белыя хвалі пяшчоты” ■ “Дзякуй ружам” ■ “Блукае між намі” ■ “За гаспадыняй” ■ “А можа вось зараз” ■ “Не прапусціць, не зблытаць...” ■ Паводле свяціцеля
Феаф... >
падрабязна <
|
| Эквівалент,
укладальнік Лявон Юрэвіч
|
Агледзіны. Вершы беларускіх паэтаў |
«Эміграцыя — гэта свайго кшталту рэвалюцыя... гэта як бясконцы парадокс: гледзячы наперад, увесь час азірацца назад. Выгнаньнік быццам завісае, умёрзлы ў часе, трансфармаваным у фотаздымак. Адмаўляючы рух, спыняючы неверагоднае над сваёю бацькаўшчынаю, ён чакае таго непазьбежнага моманту, калі фотаздымак пачне ажываць і
бацькаў... >
падрабязна <
|
О,
габелен Усясвету! – cвята несупыннага
перакрыжавання ва ўсiх напрамках i
вымярэннях шматкаляровых увасобленых i
неўвасобленых нiтак-iдэй, з якiх
саматчэцца свядомасць а з яе –
мастацтва, паэзiя! Чалавек адначасова
як карунак, варштат i спосаб знiтавання
жыве дзеля таго, каб выбiраць i таму, што
здольны выбiраць пэўныя з гэтых нiтоў, у... >
падрабязна <
|
| Густаў Герлінг-Грудзіньскі.
Іншы сьвет
|
Густаў Герлінг-Грудзіньскі. Наш брат - Зло |
Лета ў Віцебску блізілася да канца. Удзень сонца прыпякала брук турэмнага двара й заканчвала сваё шэсьце за чырвонымі мурамі суседняга гмаху. З панадворку чуліся крокі вязьняў, што мерна шыбавалі да лазьні, і гукі расейскіх камандаў упомешку з бразгатам ключоў. Калідорны, напяваючы, чытаў газэту, час ад часу складваў яе й падыходзіў... >
падрабязна <
|
Густаў Герлінг-Грудзіньскі — выдатны польскі пісьменьнік эўрапейскага фармату. Я адчуваю, што, прачытаўшы гэтае сьцьвярджэньне, нават тыя беларускія чытачы, якія цікавяцца польскай літаратурай і культурай глыбей, толькі недаверліва сьцепануць плячыма. Сапраўды? Нейк мы ня чулі раней.
Гадоў 10-15 таму і ў Польшчы мала хто чуў прозьвішча... >
падрабязна <
|
| Сяргей Пясецкі,
Запіскі афіцэра Чырвонай Арміі
|
Уладзімір Падгол,
Куля для прэзыдэнта |
Сяргей Пясецкі, пазашлюбны сын шляхціча Міхала Пясецкага, нарадзіўся 1 чэрвеня 1901 году ў Ляхавічах. З 18 году прымаў удзел у вайне супраць бальшавікоў, у атрадзе атамана Дзеркача (партыя “Зялёны дуб”). Быў паранены пры ўзяцьці Менску польскім войскам. З 19-га – у беларускім аддзеле Войска Польскага. Пасьля дэмабілізацыі ў... >
падрабязна <
|
Першае выданне Кулі пад назвай “Ладдзя роспачы ў Санта-Балоце, альбо Як любіць Прэзідэнта” надрукавана ў газеце “Выбар”, № 20 (113), чэрвень 1997 г. Першадрукар “Кулі”: Барыс ХАМАЙДА. Газета “Выбар” з творам арыштавана разам з галоўным рэдактарам Барысам Хамайдам і Ўладзімірам Плешчанкам 26 ліпеня 1997 года ў 22.45 ў вагоне за пяць... >
падрабязна <
|
| Рунь, Зборнік вершаў
|
Міхась Андрасюк, Мясцовая гравітацыя |
Толькі што прагучэлі ўрачыстыя фанфары, аб'явіўшыя свету, што беларускі народ святкуе слаўны юбілей — 40-годдзе сваёй дзяржаўнасці, як рэха гэтых хвалюючых гукаў адбілася ад магутных вяршынь Белавежы і трапяткім подыхам пакацілася па нашай ніве.
І маем «Рунь». Як скромны падарунак вялікаму святу прыносяць свае вершы... >
падрабязна <
|
Ранiцай, расплюшчыўшы вочы, бачу знаёмую сцяну, акно ў сцяне, за акном – вяршынi дрэў, аголеныя нахабнымi пальцамi зiмы, i толькi на досвiтку сарамлiвы iней апранае iх у карункавую бялiзну.
Не хочацца ўваходзіць у чарговы дзень. Бо i куды пасунешся, калi ўсё мястэчка, ушыр i ўздоўж, раней паспеў ты затаптаць глыбокiмi слядамi? Ну.... >
падрабязна <
|
| Ірына Дарафейчук, Сцяблінка на лязе
|
Ірына
Дарафейчук, Паганскае кола |
Не дужа часта вершы Ірыны Дарафейчук можна напаткаць у беларускіх літаратурных часопісах i газетах, але кожная такая публікацыя неабвержна сведчыць: у нацыянальную паэзію ідзе таленавіты чалавек. Пра сябе i сваю творчасць паэтэса ў інтэрв'ю "Чырвонай змене" сказала: "Я ўсюды i нідзе. З yciмi i ў сабе. Асабліва цяпер. Я на раздарожжы.... >
падрабязна <
|
Дарафейчук Ірына нарадзілася ў 1969
годзе на Брэстчыне. Жыве i працуе ў
Полацку. Скончыла Віцебскі дзяржаўны
педінстытут, выкладае інфарматыку ў
Полацкай нацыянальнай гімназіі. З
вершамі маладой паэтэсы чытачы знаёмы
па шматлікіх публікацыях у мясцовым i
рэспубліканскім друку... >
падрабязна <
|
| Уладзімір Сіўчыкаў, Лісты да брата. Проза
|
Уладзімір Сіўчыкаў, Высакосны год. Хоку і танка |
Геаграфія кнігі Ўладзіміра Сіўчыкава надзвычай шырокая — ад беларускага мястэчка Жодзіна, дзе нарадзіўся аўтар, да экзатычнага Тунісу. Але куды б ні прыводзілі ўспаміны і вандроўныя дарогі — пра ўсё празаік умее сказаць сьвежа і ўдумліва, стварыўшы тонкі псыхалягічны малюнак сытуацыі.
Уладзімір Сіўчыкаў (Менск, Беларусь) Нарадзіўся
... >
падрабязна <
|
Уладзімір Сіўчыкаў. Нарадзіўся ў 1958 годзе ў Жодзіне. Мае адукацыі мастака і філолага. Настаўнічаў, працаваў мастаком-афармляльнікам, журналістам, выдавецкім рэдактарам. Цяпер займаецца выдавецкай справаю. Выступае ў друку з 1982 года як паэт, празаік, перакладчык і драматург.
Уладзімір Сіўчыкаў па-майстэрску
выкары... >
падрабязна <
|
| Марта
Пінска, Беларуска / Marta Pińska, Białorusinka |
|

Opowiadanie
„Białorusinka”, ukazujące się w jednoczesnym przekładzie
białoruskim znakomitego Wasila Siomuchy, jest czymś wyjątkowym
na polu polsko-białoruskich związków duchowych. Już
na długo przed jej publikacją książkową wywoływała
– na łamach „Czasopisu” i w internecie – olbrzymie
zainteresowanie, ale i kontrowersyjne reakcje. I to głównie
ze strony – o dziwo! – białoruskiej młodzieży. Wcale
nie poszło o problemy natury zasadniczej, lecz o rzekomą
pornografię, której ponoć dopuściła się
w tekście jego autorka. Tak zostały odebrane licznie występujące
w nim sceny...
> падрабязна <
|
| Сучасная
беларуская драматургія.
|
Сучасная беларуская проза. |
У кнізе прадстаўлены творы драматургіі
ад 70-х гадоў ХХ ст. да нашых дзён, як
вядомых, так і покуль што малавядомых
маладых аўтараў. У зборнік уключаны
таксама творы класікаў (“Тутэйшыя” Я.
Купалы, “Маці ўрагану” У. Караткевіча
і “Зацюканы апостал” А. Макаёнка).
Кніга складаецца з чатырох раздзелаў:
"Класіка і сучаснасць", "Традыцыя"... >
падрабязна <
|
Адно са значэнняў слова “анталогія” з грэчаскай мовы перакладаецца як “букет кветак”. Інакш кажучы, гэта зборнік выбраных тэкстаў, якія належаць розным аўтарам.
Апошняя анталогія беларускага апавядання выйшла ажно ў 1966 годзе, без малога сорак гадоў назад. Зразумела, што яна за гэты час стала рарытэтам, а, да ўсяго, уключала толькі... >
падрабязна <
|
| Старабеларуская
літаратура XI-XVIII ст. ст., пад рэд. Г.
Тварановіч |
|
Беларускае
прыгожае пісьменства мае сваю адметную,
насычаную культурна-эстэтычнымі з’явамі
тысячагадовую гісторыю. Адзін з
найскладаных, ці не важнейшых яе
перыядаў – даўняя, старажытная
літаратура і прадстаўлена ў дадзенай
хрэстаматыі разнастайнымі тэкстамі ХІ—ХVІІІ
стст. Трэба падкрэсліць, што менавіта
на гэтай працяглай часавай дыстанцыі,
асабліва інтэнсіўна ў некаторыя яе
перыяды, адбывалася фарміраванне
архетыпу, вобліку, характару беларуса.
Хіба дзякуючы найперш слаўнай
мінуўшчыне пад бел-чырвона-белым
штандарам і вершнікам-пераможцам
увогуле ёсць Беларусь на сучаснай мапе
свету... Ёсць насуперак неспрыяльным... >
падрабязна <
|
| Лявон
Крывічанін, Беларусізацыя пад №... |
|
Нарадзіўся
Лявон Савёнак 26.06.1897г. на Глыбоччыне ў
вёсцы Вялец у сям’і Вікенція (1865-1898) й
Вольгі (1869-1962) Савёнкаў. Пачатковую
асьвету здабыў у Глыбокім, куды
пераехаў разам з маці й старэйшымі
сёстрамі, Анютай і Ксеняй, пасьля
сьмерці бацькі\ вучыўся ў
Маладэчненскай настаўніцкай сэмінарыі,
якую скончыў у 1917г. Тут разам зь ім
студыявалі такія знаныя дзеячы
беларускага нацыянальнага руху, як С.
Рак-Міхайлоўскі, П. Мятла, Ф. Валынец,
Міхась Чарот. Пасьля сэмінарыі два гады
вучыўся ў кадэцкім корпусе ў
Пецярбургу. На пачатку першай
беларусізацыі, у 1922 годзе, Л. Савёнак з
групай глыбоцкіх настаўнікаў прыехаў у
Менск, дзе пазнаёміўся з настаўніцай
Апалёніяй... >
падрабязна <
|
|
Василь Быков (1924—2003)
— прозаик, драматург, киносценарист,
литературный критик, публицист,
общественный деятель. Народный
писатель Беларуси, президент
Белорусского ПЭН-Центра, лауреат
многих престижных литературных премий.
Творческая судьба В. Быкова —
непревзойденный образец гражданского
мужества, нонконформизма, стоицизма. В
советской литературе он явился
первооткрывателем так называемой
окопной правды о войне. Писатель —
несомненный лидер мировой «военной»
прозы второй половины ХХ века. В книгу,
подготовленную к 80-летнему юбилею
писателя, включены как широко
известные, хрестоматийные повести, так
и написанные им в последние годы.
Откровением для многих читателей
станут не только рассказы и притчи, но и
рисунки В.Быкова... >
падрабязна <
|
| Венанцы
Бутрым, У барвах зямлі. Вершы |
|
Венанцы
Бутрым, У барвах зямлі. Вершы,
Баранавічы 2001, Грамадская арганізацыя
“Творчае згуртаванне “Святліца”
Венанцы Бутрым нарадзіўся ў г.Баранавічы
ў 1936 годзе. Скончыў вучылішчы:
тэхнічнае, Мінскае мастацкае. Быў
электрыкам, мастаком-афарміцелем;
настаўнічаў, працаваў у майстэрнях
Мастацкага Фонда БССР. У літаратуры
дэбютаваў у 1976 годзе ў часопісах “Маладосць”
і “Нёман” вершамі і прозай, публікаваў
асобныя творы ў абласным і
рэспубліканскім друку. Жыве ў
Баранавічах. ... >
падрабязна <
|
| Валянцін
Варанішча, Творчасць |
|
Валянцін
Варанішча нарадзіўся 3 верасня 1951
года у горадзе Смаргонь. Яго бацькі,
простыя людзі не надавалі вялікай
увагі захапленням Валянціна і яго
вялікай прагі да малявання. Яшчэ,
будучы шасцігадовым хлопчыкам, ён
убачыў у сямейным альбоме малюнак
невядомага мастака, які прывёз з сабой
бацька з далёкай Іспаніі. Гэты малюнак
яго вельмі ўрадзіў і хутчэй за ўсе,
паслужыў штуршком да ўсёй творчасці ў
будучым.У самыя раннія гады мастака
захапляюць родныя краявіды. Адзін з
першых пейзажаў – “Дарога у Перавессе”
напісаны з натуры, прываблівае да сябе
мяккасцю колера, спакоем і
ўраўнаважаннасцю кампазіцыі. Здаецца
просы, нічым невыразны матыў... >
падрабязна <
|
| Хведар
Нюнька, Мае ўспаміны |
|
Не было ў мяне
і думкі, каб пачаць пісаць дзёньнік аб
перажытым. Але шматразовы напамін аб
гэтым Сямёна Шарэцкага спрычыніўся да
гэтага. Час ляціць хутка. Шмат падзей
выпадае з памяці. Можа, каму-небудзь
будзе цікава прачытаць, як прайшло маё
жыцьцё. На жаль, цяпер думаю, чаму не
высьветліў іншае прозьвішча, дату
альбо падзею ў свайго бацькі, які меў
выдатную памяць і ясную галаву да
апошніх дзён свайго доўгага жыцьця. Але
яго ўжо няма. Няма ўжо нікога са
старэйшых сваякоў з радні Нюнькаў
альбо па мамінай лініі з Патапчыкаў.
Так што нічога ўдакладніць не змагу, а
запішу тое, што захавалася ў маёй
памяці.Нарадзіўся ў вёсцы Алешавічы
Шчучынскага павету... >
падрабязна <
|
| Архіўная
кніга. Аўтар-укладальнік - Лявон Юрэвіч |
|
„Архіўная
кніга”, створаная Лявонам Юрэвічам,
складаецца як-бы з трох частак: адна --
гэта малаведамыя старонкі жыцьця
пісьменьніка, раскрытыя аўтарам
артыкулаў пра Ўладзімера Дудзіцкага,
Хведара Ільляшэвіча, Уладзімера
Клішэвіча, Уладзімера Сядуру-Глыбіннага,
Міколу Вярбу, Юрку Віцьбіча на багатым
архіўным матар’яле: афіцыйных
дакумэнтах, манускрыптах --
пэрсанальных нататках, успамінах,
ліставаньні, дзе найбольш поўна
адлюстраваліся падзеі часу, складаныя
ўзаемаадносіны людзей, назіраньні й
разважаньні пісьменьніка. Другая
частка -- гэта творы ці ўрыўкі твораў
пісьменьніка, большасьць дасюль
няведамыя -- з манускрыптаў, альбо і
друкаваныя ды не заўважаныя... >
падрабязна <
|
| Андрэй
ХАДАНОВІЧ, Лісты спад коўдры |
|
Андрэй Хадановіч –
беларускі паэт, перакладчык (з
францускай, украінскай, польскай),
літаратуравед. Яго першая кніга паэзіі
пабачыла сьвет не ў арыгінале, а ва
ўкраінскім перакладзе –
Листи з-під ковдри (Київ: Факт,
2002).
-- Землякі, альбо Беларускія лімэрыкі -- Беларускія лімэрыкі (2) -- Выбраныя месцы зь ліставаньня Івана Жахлівага і Н.К. Крупскай -- Мудрагелістыя санэты -- Дар паэмы; Aповесьць пра сапраўднага чужынца; Canto -- Пасланьне да беларускага пошт–мадэрнiста -- Вершы пад эпіграфам -- Габрэйскае пытаньне -- Пасланьне да беларускага пошт–мадэрнiста -- Ільвоў -- Дачакаць!; Верш на Свабоду -- Мастацтва выжываньня... >
падрабязна <
|
| Антон
АДАМОВІЧ, Творы "Беларускія паэты й
пісьменьнікі'' |
|
«Патрыёты "крыўскай"
дзяржавы» — гэтак нібыта гіранічна
назваў Сямён Вальфсон свой артыкул у
зборніку «Супроць контррэволюцыйнага
беларускага нацыянал-дэмократызму» (Менск,
1931), ня ўяўляючы нават, наколькі ён
блізкі да праўды. Зборнічак, што, як
адзначалася ў прадмове, «мае на мэце
ўзброіць першачарговымі сродкамі
змаганьня», пакліканы «ворага дабіваць
да канца», пералічваў тых "ворагаў"
— Аляксандра Цьвікевіча, Язэпа Лёсіка,
Сьцяпана Некрашэвіча, Паўла Трамповіча,
Аляксандра Шлюбскага, Мікалая
Касьпяровіча і, у першую чаргу,
натуральна, – Вацлава Ластоўскага. Імя
Антона Адамовіча ў агульным пераліку
не было, хоць ён таксама, як яшчэ больш... >
падрабязна <
|
| Ніна
ЧАРНЕЙКА, Грамнічная свечка |
|
Чарговая
кніга яшчэ адной паэткі... Не хацелася б
усё ж дзяліць паэзію на мужчынскую і
жаночую, бо як быць тады з многімі
жаночымі імёнамі, якія талентам сваім
змусілі пачціва схіліць галовы
геніяльных мужчын. А прыкладаў такога
многа. Існуе проста паэзія з яе
нечаканымі законамі, таямніцамі,
варажбой і, вядома ж, адкрыццём.
Думалася так, гартаючы ды і рэдагуючы
старонкі першай кнігі Ніны Чарнейка
"Грамнічная свечка".Не трэба
шукаць у зборніку нейкіх вясёлых,
бесклапотных матываў, бадзёрай
узнёсласці, якія часта ўласцівы
маладым. Тут вельмі многа самотнага і
разумнага. Нават цнотнае часта мяжуе з
самотным. Бо так на душы, так у
асабістым лёсе паэткі. Усё тут
суадпаведна душы... >
падрабязна <
|
|