|
 З А. Міцкевіча
ПАН ТАДЭУШ
(Слова ад перакладчыка)
Вінцэнт ДУНІН-МАРЦІНКЕВІЧ
Аповесць Адама Міцкевіча “Пан Тадэуш”, што так ясна, так шчыра малюе характар, звычаі і абычаі нашых беларускіх паноў часу Напалеона, ужо цяпер (1859 год) перакладаецца на расейскую мову. Чаму ж, думаю, наш народ просты, што з гэтымі панамі так блізка жыў, чаму ж дробная ваколічная шляхта, што, жывучы ў лясным зацішшы, у хаце між сабою сваю родную ўжывае мову, — чаму ж яна не мае пазнаць абычаяў сваіх бацькоў?
Вось гэта ўсё і нагнала мне думку пералажыць “Пана Тадэуша” на беларускую мову.
Праца мая ў гэтай мове, што мела заахвоціць нашага беларускага мужыка і бедную шляхту да навукі, можна сказаць, зусім не сустрэла прыяцеляў. І не знайшла яна прыяцеляў сярод тых багатых людзей нашай старонкі, што, паводле бога і сумлення, павінны б памагчы адкрыць цёмнаму народу вочы.
І вось я сягоння ахвярую “Пана Тадэуша”, прыбранага ў мужыцкую сярмягу, панам і простаму народу з-пад Дняпра, Дзвіны, Бярэзіны, Свіслачы, Віліі і Нёмна. Можа, народ той просты, што з маткай-прыродай блізка жыве, прыме гэты гасцінец ад свайго дудара, што апошнія мінуты свайго жыцця на карысць народу аддае.
|
Польскі аўкцыён
