|
УСТУП
2000 год быў годам далейшага ўмацаваньня аўтарытарнага кіраваньняАляксандра Лукашэнкі і барацьбы беларускай апазіцыі за дэмакратычныя зьмены ў краіне. Надзеі на правядзеньне ў Беларусі ў 2000 годзе свабодных і законных выбараў у парламент краіны ня спраўдзіліся. Выбары прайшлі па Выбарчым кодэксе, які прызнаны недэмакратычным, без удзелу пазіцыйных партыяў і са шматлікімі парушэньнямі правоў чалавека.
Абраны парламент нелегітымны і не прызнаны міжнароднай супольнасьцю.Эканоміка краіны знаходзіцца ў глыбокім крызісе, Беларусь па ўзроўні жыцьця займае адно з апошніх месцаў у Еўропе. Прыватная ініцыятыва грамадзянаў душыцца з дапамогаю антырынкавых законаў і непамерных падаткаў, а таму, апроч палітычнай, значны размах набылаі эканамічная эміграцыя грамадзянаў з краіны.У дзяржаве фактычна адсутнічаюць незалежная судовая ўлада і незалежная адвакатура.Яшчэ больш залежнымі ад органаў улады сталі незалежныя сродкі масавай інфармацыі.На працягу году пастаянна парушалася права грамадзянаў на свабоду мірных сходаў і асацыяцыяў: спробы выказаць думку, адрозную ад афіцыйнай, жорстка падаўляліся з дапамогай непамерна павялічаных карных органаў. Мітынгі, шэсьці, пікеты нязьменна заканчваліся арыштамі іх удзельнікаў, судамі і пакараньнямі. Актывізавалі сваю дзейнасьць у барацьбе з іншадумцамі беларускія сьпецслужбы, мэтай дзейнасьці якіх стала адно: захаваньне аўтакратыі А.Лукашэнкі. Як вынік – палітычная ізаляцыя Беларусі ў 2000 годзе яшчэ больш узмацнілася. З рэжымам Лукашэнкі шырокія стасункі падтрымлівае толькі Расія, курс на аб’яднаньне з якой узьведзены ў ранг дзяржаўнай палітыкі, можа прывесьці беларускі народ да страты незалежнасьці, суверэнітэту, дзяржаўнасьці.
Зыходзячы з гэтага, Грамадзкае аб’яднаньне «Праваабарончы цэнтр «Вясна» вымушанае канстатаваць, што сітуацыя з захаваньнем правоў чалавека ў Беларусі ў 2000 годзе значна пагоршылася.
Публікуецца на сайце з ласкавай
згоды Праваабарончага Цэнтру Вясна
|