|
ОХОТА НА ВОЛКОВ
Рвусь из сил и из всех
сухожилий,
Но сегодня - опять, как вчера:
Обложили меня, обложили -
Гонят весело на номера!
Из-за елей хлопочут двустволки!
Там охотники прячутся в тень!
На снегу кувыркаются волки,
Превратившись в живую мишень.
Идёт охота на волков, идёт
охота -
На серых хищников - матёрых и щенков!
Кричат загонщики и лают псы до рвоты!
Кровь на снегу и пятна красные флажков.
Не на равных играют с
волками Егеря,
но не дрогнет рука.
Оградив нам свободу флажками,
Бьют уверенно, наверняка.
Волк не может нарушить традиций.
Видно, в детстве - слепые щенки! -
Мы, волчата, сосали волчицу
И всосали: нельзя за флажки!
Идёт охота на волков, идёт
охота -
На серых хищников - матёрых и щенков!
Кричат загонщики и лают псы до рвоты!
Кровь на снегу и пятна красные флажков.
Наши ноги и челюсти быстры!
Почему же, вожак, - дай ответ -
Мы затравленно мчимся на выстрел
И не пробуем через запрет?!
Волк не может, не должен иначе!
Вот кончается время моё:
Тот, которому я предназначен,
Улыбнулся и поднял ружьё.
Идёт охота на волков, идёт
охота -
На серых хищников - матёрых и щенков!
Кричат загонщики и лают псы до рвоты!
Кровь на снегу и пятна красные флажков.
Я из повиновенья вышел!
За флажки! - Жажда жизни сильней!
Только сзади я радостно слышал
Удивлённые крики людей.
Рвусь из сил и из всех сухожилий!
Но сегодня - не так, как вчера!
Обложили меня, обложили!
Но остались ни с чем егеря!
1968
|
ПАЛЯВАНЬНЕ НА
ВАЎКОЎ
Рвуся з скуры, з усіх
сухажылін,
Каб праскочыць, пасьпець да пары!
Аблажылі мяне! Аблажылі!
Гоняць весела на нумары!
Там з-за ёлак шчабечуць двухстволкі.
Паляўнічы хаваецца ў цень.
Там ваўкі сьнегам коўзкім паўзь ёлкі
Скачуць, быццам жывая мішэнь...
Там паляваньне на ваўкоў!
Там паляваньне!
Ату драпежнікаў, старых і шчанюкоў!
Крычаць загоншчыкі, шалеюць псы з браханьня!
На сьнезе кроў і плямы яркія флажкоў...
Не на роўных гуляюць з
ваўкамі
Лесьнікі, ды рука не дрыжыць.
Абцягнуўшы нам волю флажкамі,
Б'юць надзейна! А хочацца жыць!
Воўк ня можа парушыць традыцый,
Бо ў дзяцінстве сьляпым шчанюкі -
Ваўчаняты, мы ссалі ваўчыцу
I ўсмакталі: ня лезь за флажкі!
Там паляваньне на ваўкоў!
Там паляваньне!
Ату драпежнікаў, старых і шчанюкоў!
Крычаць загоншчыкі, шалеюць псы з браханьня!
На сьнезе кроў і плямы яркія флажкоў...
Ногі хуткія, моцныя скулы!
Дык чаму ж мы, зь якой мы тугі
Зацкавана імчымся пад кулі,
Не спрабуючы праз ланцугі?
Воўк ня можа супроць выхаваньня!
Вось канчаецца час мой ужо!
Той. якому я ахвяраваны,
Усьміхнуўся, узьняўшы ружжо...
Там паЛяваньне на ваўкоў!
Там паляваньне!
Ату драпежнікаў. старых і шчанюкоў!
Крычаць загоншчыкі, шалеюць псы з браханьня!
На сьнезе кроў і плямы яркія флажкоў...
Досыць мне паслухмянасьці!
- Ходу
За флажкі! Прага волі мацней!
Толькі ззаду я чуў з асалодай
Крыкі зьдзіўленых мною людзей.
Рвуся з скуры, з усіх сухажылін!..
Не! Мы сёньня ня тыя ваўкі!
Аблажылі мяне! Аблажылі!..
Ды ні з чым засталіся стралкі!
(Пераклад
прысьвячаецца гісторыку
Міколу Ермаловічу)
|