БЕЛАРУСКАЯ ІНТЭРНЭТ— БІБЛІЯТЭКА

КАМУНІКАТ... | Часопісы... | Кнігі... | Партнэры... | Гасьцёўня... | Форум...

стары сайт


Падпішыся на абнаўленьні КАМУНІКАТУ

Польскі аўкцыён [Allegro.pl - największy serwis aukcyjny w Polsce]
Заходзь!!!
 

    КНІГІ
    Гісторыя
    Літаратура
    Пераклады
    Мова
    Крытыка
    Рэлігія
    Палітыка
    Грамадзтва

 ЧАСОПІСЫ
  •  Akcent
     
Białoruski

  •  АRCHE
  •  Białoruskie
     Zeszyty
     Historyczne

  •  БГА
  •  Беларус
  •  Белорусский
      Сборник

  •  Бельскі

      Гостінэць

  •  Гістарычны
      Альманах

  •  Год Беларускі
  •  Запісы БІНіМ
  •  Зямля N
  •  Inform-Банк
  •  Калосьсе
  •  КАМУНІКАТ
  •  КРАЙ-KRAJ
  •  Ніва
  •  Паміж
  •  pARTisan

  •  Правінцыя
  •  Спадчына
  •  Тэрмапілы
  •  Terra Alba
  •  Terra Historica
  •  Філяматы

  •  Фрагмэнты
  •  Шуфляда
  •  Czasopis

 

Нашыя сябры

Тыднёвік Беларусаў у Польшчы НІВА SETPro://DTP=Designing+Typesetting+Programming/ Беларуска-Амэрыканскае Задзіночаньне Belarusan Newspaper in Free World БАПЦ Васіль Быкаў Belarus-NATO Беларуская Палічка ЗБС БАЦЬКАЎШЧЫНА Партыя БНФ Вокаwww.bialorus.pl ПАГОНЯ BrestOnline Вiльня ЗУБР Асамблея NGO Супольнасьць Дранiкi Хартыя ВЯСНА Гаспадар Курс беларускае мовы Правапіс Беларуская мова ў Інтэрнэт ArfaBel Беларусы ў Ізраілі Дзіма Завадзкі Беларусы ў Аўстраліі Ліра Вольны Край ZBM

 

 

ПЕРАКЛАДЫ МІХАСЯ БУЛАВАЦКАГА

 
Я НЕ ПАДМАНУ, Уладзімір Высоцкі

ПРИТЧА О ПРАВДЕ

В подражание Булату Окуджаве

Нежная Правда в красивых одеждах ходила,
Принарядившись для сирых, блаженных, калек.
Грубая Ложь эту Правду к себе заманила,-
Мол, оставайся-ка ты у меня на ночлег.

И легковерная Правда спокойно уснула,
Слюни пустила и разулыбалась во сне.
Хитрая Ложь на себя одеяло стянула,
В Правду впилась и осталась довольна вполне.

И поднялась, и скроила ей рожу бульдожью,-
Баба как баба, и что ее ради радеть?
Разницы нет никакой между Правдой и Ложью,
Если, конечно, и ту и другую раздеть.

Выплела ловко из кос золотистые ленты
И прихватила одежды, примерив на глаз,
Деньги взяла, и часы, и еще документы,
Сплюнула, грязно ругнулась и вон подалась.

Только к утру обнаружила Правда пропажу
И подивилась, себя оглядев делово,-
Кто-то уже, раздобыв где-то черную сажу,
Вымазал чистую Правду, а так - ничего.

Правда смеялась, когда в нее камни бросали:
- Ложь это все, и на Лжи - одеянье мое!..
Двое блаженных калек протокол составляли
И обзывали дурными словами ее.

Стервой ругали ее, и похуже, чем стервой,
Мазали глиной, спустили дворового пса:
- Духу чтоб не было! На километр сто первый
Выселить, выслать за двадцать четыре часа.

Тот протокол заключался обидной тирадой,
(Кстати, навесили Правде чужие дела):
Дескать, какая-то мразь называется Правдой,
Ну а сама, вся как есть, пропилась догола.

Голая Правда божилась, клялась и рыдала,
Долго болела, скиталась, нуждалась в деньгах.
Грязная Ложь чистокровную лошадь украла
И ускакала на длинных и тонких ногах.

Впрочем, леко уживаться с заведомой ложью,
Правда колола глаза и намаялись с ней.
Бродит теперь, неподкупная, по бездорожью,
Из-за своей наготы избегая людей.

Некий чудак и поныне за Правду воюет,-
Правда, в речах его - правды на ломаный грош:
-Чистая Правда со временем восторжествует,
Если проделает то же, что явная Ложь.

Часто разлив по сто семьдесят граммов на брата,
Даже не знаешь, куда на ночлег попадешь.
Могут раздеть - это чистая правда, ребята!
Глядь, а штаны твои носит коварная Ложь.
Глядь, на часы твои смотрит коварная Ложь.
Глядь, а конем твоим правит коварная Ложь.

1976

ПРАЎДА І ХЛУСЬНЯ

Булату Акуджаве

Шчырая Праўда ў прыгожых адзеньнях хадзіла,
Выбраўшы строі для ўбогіх, блажэнных калек.
Праўду грубая Хлусьня да сябе заманіла:
Хочаш, маўляў, заставайся ў мяне на начлег.

І легкаверная Праўда спакойна заснула,
Сьліну пусьціла і ціха ўсьміхалася ў снах.
Коўдру грубая Хлусьня да сябе пацягнула,
Ўпілася ў Праўду і была здаволена - страх!

І паднялася, скрывіўшы свой выскал сабачы:
Баба як баба! І што ў ёй такога глядзець?
Розьніцы ў Праўды з Хлусьнёю ніякай ня ўбачыш,
Толькі, канешне, калі іх абедзьвюх разьдзець.

Выплела спрытна з касы залацістыя стужкі,
Склала адзежу, прызнаўшы прыгодным фасон,
Грошы зьмяла, дакументы, гадзіньнік з падушкі,
Плюнула, брудна аблаяла й вылезла вон.

Толькі сьвітанкам заўважыла Праўда прапажу,
Дзіву далася, агледзеўшы ўдосталь сябе:
Хтосьці аднекуль прынёс ужо чорную сажу,
Вымазаў чыстую Праўду - нашкодзіў і зьбег.

Праўда крычала, калі ў яе камні кідалі:
«Гэта Хлусьня цяпер носіць уборы мае!..»
Двое блажэнных калек пратаколы складалі,
Бруднымі словамі гонар кранаўшы яе.

І пратаколы закончылі прыкрай тырадай,
Шчодра пабіўшы, што ледзьве падняцца змагла:
Нейкая поскудзь, маўляў, называецца Праўдай,
Ну а сама прапілася, брыда, дагала!

Праўда бажылася, сьлёзна клялася, рыдала,
Доўга блукала, хварэла і жыла ў даўгах...
Злая Хлусьня дзесь каня чыстакроўнага ўкрала
І паскакала на доўгіх і тонкіх нагах...

Нейкі дзівак і дагэтуль за Праўду ваюе.
Праўда, ў прамовах тых праўды - зусім ані-ні:
«Праўда яшчэ перамогу сваю адсьвяткуе,
Толькі зрабіўшы па прыкладзе бруднай Хлусьні!..»

Часта - нальлеш па сто семдзесят грамаў на брата,
Потым гадаеш: дзе быў, у якіх такіх снах?
Могуць разьдзець - гэта праўда! Лаві супастата!
Бач, а гадзіньнік твой носіць падлюка Хлусьня!
Бач - у штанах тваіх ходзіць падлюка Хлусьня!
Бач - на кані тваім скача падлюка Хлусьня!

 

 

 

 

 

 

УВЕРХ


   Dzied Talasz

Беларуская Інтэрнэт- Бібліятэка КАМУНІКАТ
kamunikat@poczta.onet.pl
Інфармацыйная падтрымка - Беларуская Рэдакцыя Радыё Палёнія